Uncategorized

Pokazaja so wosebite techniki stareho rjemjesła a ručneho dźěła:
* reparowanje plećenych stólcow
* ćišć z modlemi
* předźenje
* wušiwanje
* wužrawanje jutrownych jejkow

Na wšelakich stacijach móžeće so sami wuspytać.

-> 16 + 17 hodź.: wjedźenje po muzeju

Soraborum Saluti!

… bě postrow Sorabije, něhdyšeho Serbskeho prědarskeho towarstwa w Lipsku, najstaršeho serbskeho towarstwa a zdobom studentskeho zjednoćenstwa Němskeje. Štož započa so w lěće 1716 jako zhromadnosć ewangelskeho teologiskeho dorosta, kotryž so w serbskim prědowanju zwučowaše, změni so w 19. lětstotku na němsko-serbske towarstwo łužiskich studentow wšelakich studijnych směrow z komersom -studentskej korčmu, ale bjez menzury – tesakowanja. Tute so přeco bóle přeněmči. W jeho serbskej sekciji Sorabicum přewjedźechu so serbske rěčne zwučowanja hač krótko po wróćicy lětstotka. Zjednoćenstwo, 1909 na Sorabia přemjenowane, bu 1936 rozpušćene. Dźensa slědujetej jeho tradiciji so tesakowace zjednoćenstwo studentow Sorabia-Westfalen Münster a serbska studentska skupina Sorabija Lipsk.

Kónc lěta 2025 poradźi so Serbskemu muzejej, swoju wobšěrnu zběrku studentskich objektow Sorabije wo dalše unikaty z časa mjez 1882 a 1924 rozšěrić. Tute pyša cirkel “SS!” – skrótšenka za hesło Soraborum Saluti! – Serbam k spomóženju! – a wopon Sorabije ze symboliskim serpom dla podobnosće słowow serp – Serb. Wěnowanja pokazuja, zo jedna so wo dary jako wuraz wuskeho zwiska mjez “panikom” a “lišku” – nazhonitym a młodym studentom. Wone pochadźeja ze zawostajenstwa Jana Jurja Handrika (1860-1946) z Kubšic, kiž bě wot lěta 1882 subsenior a předsyda sekcije Sorabicum a pozdźišo serbski farar w Minakale a Husce a jeho syna Friedricha Jurja Handrika (1902-1979), farar we Wjazóncy. W jeho generaciji so serbska rěč w swójbje pozhubi. Studentske dopomnjenki dari Jurij Handrik do swojeje smjerće młodemu zajimowanemu susodej.

Konwolut dopomnjenkow Sorabije w Lipsku ze zawostajenstwa fararja Jurja Handrika z Wjazońcy, kupjeny wot Friedemanna Gerlinga

1. Złoty pjeršćeń ze zagrawěrowanym cirklom “SS!” a z couleurom
2. Fotowy album z woponom Sorabije (bjez fotow) z wěnowanjom J. Handrikej wot Fr. Ronnerberga, 1909
3. Piwowa škleńca z woponom Sorabije a napisom “Semper virius servetur “ – Njech je stajnje sylniša nutřka wěnowanje seniora Johanna Bartke za J.Handrika, hody 1921, emajlowe pomolowanje
4. Piwowej paskaj, anonymny darićel za J. Handrika 1882/83 a wot Johannesa Bartke za J. Handrika, 1921, winowy pask samsneho darićela, hody 1924, ripsowa žida, slěbro, grawěrowane
5. Wočinjak za listy z couleurom njeznateje korporacije, wěnowany J. Handrikej
6. Couleurowa dopisnica
7. Štyri couleurowe paski
8. Němskej spěwnikaj za komers, 1906 a bj. lěta
9. Němsko-serbski rozmołwnik za nawuknjenje serbskich rěčnych wobrotow, 1920

SM-V-011976 – 011986, SM-P-002525, SM-B-008687-008689

“Sydom rjanych holcow” a dalše tekstilne wuměłske twórby nastachu pod nawodom tekstilneje wuměłče Helgi Graupner w spěchowanskej skupinje při Domje za serbske ludowe wuměłstwo. Přednošk rysuje jimacy žiwjenski wobraz kreatiwneje a njesprócniweje wojowarki za wurjadne tekstilne wuměłske dźěło na polu amaterow NDR. referentce:

• Dr. Dagmar Neuland-Kitzerow, ludowědnica, něhdyša kustodowka při Muzeju Europskich kulturow w Berlinje
• Petra Helbig, tekstilna wuměłča a wuměłska pedagogowka

Štóž chce wzdźěłany być a rěkać pěstowaŕ rěče / našeje serbskeje tež – zeznać z Homerom so ma! – čitamy we předsłowje do Homeroweje “Ilijady”. To njemóže hinak być: Homerowa “Ilijada” jewi so jako zakładny pomnik europskeje kultury. Hnydom za njej slěduje młódša sotra “Odyseja”. Wobě mišterskej twórbje w hornjoserbšćinje přełoži starolutherski duchowny Matej Urban (1846-1931). Dóńt Homeroweju epow w Serbach wšak bě hinaši hač tón originalnych twórbow: jako prěnja wuńdźe w serbskej rěči 1921 “Odyseja”, “Ilijadu” wozjewi Urban lěto pozdźišo. Wokoło ideje přełožka wutwori so „komitej za wudaće Serbo-Homera“, do kotrehož słušeštaj mjez druhim Jurij Hejduška a Ota Wićaz. Kónčnu korekturu tekstow je wobstarał Arnošt Muka. Jich wukon je wjedł k spěchowanju wědomostneho wuwiwanja serbšćiny. Dźensa staj wobaj eposaj pomnikaj a pokładnišćo serbskeje rěče.

Spěwaj Homera móžetej Serbam wosebje bliskej być – dźakowano slědźenjam Milmana Parryja a Alberta Lorda a jeju naslědnikam wěmy, zo pochadźatej wobaj z ertneje kultury a stej bjez znaća pisma nastałoj. Slědźenja su tradicionalnej kulturje powědanja wjele připóznaća a česće přinjesli. Dźensa tutu kulturu jako “folkloru” pomjenować njeje hižo prawje. Poskajće, kak klinča prěnje wjerše “Ilijady” w starogrjekskim originalu a w serbskim přełožku!

• Objekt měsaca 3_2026: Homerowa Ilijada: Přełožk a wudaće M. Urban; Budyšin 1922; SM-B-003923
• Objekt měsaca 3_2026: Homerowa Odyseja: Přełožk a wudaće M. Urban; Budyšin 1921; SM-B-000078

Serbski muzej w Budyšinje pyta za městno projektoweje asistency  za wulkoprojekt “Serbski forum wědy” zastupnistwo staršiskeho časa(cyfra: 2025-176). Požadanski čas kónči so 01.03.2026, hlej online-formular. Wjace pod: Jobs und Ausbildungsplätze – Landkreis Bautzen

10.02.2026, 10-12.30 hodź.: Zaškleńčna mólba

Krok po kroku nałožujemy wosebitu wuměłsku techniku, tak zo nastanje na škleńcy a nic na łopjenje hotowa molowanka. Wot 7 lět, wudawki 6,50 € prošu z přizjewjenjom.

22.02.2026 w 17 hodź.: Njedźelske wjedźenje

Serbskorěčne njedźelske wjedźenje po stajnej wustajeńcy wěnuje so narodnym drastam. Andrea Pawlikowa předstaji mnohotnosć drastowych wariantow a regionow.

Tutón cuni akwarel nad wołojnikom Gustava Täuberta pokazuje Pěskečansku hajnkownju, zapołoženu do měrneje, ze swětłom přepławjeneje lěsneje scenerije. W monochromnym wašnju molowanja ze sepiju Täubert atmosferu wsy mištersce zapopadnje. Zwobraznjenje w małym formaće pokazuje na precizne wodźenje ruki přez wuměłca, kiž zamó krajiny kaž tež architekturu wustojnje do sceny sadźić.

Twarjenje same, najskerje domske z hródźu Při hajnkowni 12 w Pěskecach, leži na małej wyšinje, wobdatej wot štomow a kerčiny. Dźensa je, něhdy na hornim poschodźe tykowany dom zwobmjetany, walbmowa třěcha a mały přitwark pak staj hišće spóznajomnej. Po lisćinje twarskich pomnikow w Njebjelčanskej gmejnje, do kotrejež Pěskecy słušeja, zastopnjuja domske jako twarskostawiznisce wuznamne.

Friedrich Ludwig Gustav Täubert (*1817 – †1913) bě mnohostronski Drježdźanski wuměłc: rysowar architektury a krajiny, rytwar, wučer a nakładnik. Po swojim studiju na Drježdźanskej akademiji wotewrě wuměłstwowe nakładnistwo při Starym torhošću čo. 8 (Altmarkt) w Drježdźanach a zhotowi mnohe napohlady sakskich krajinow a twarjenjow, mjez druhim za wudawaćelske zběrki kaž Saxonia, Sachsens Kirchengalerie a Vaterland der Sachsen. Wosebje přez jeho zwobraznjenja Sakskeje Šwicy sta so wón znaty, wšako přinošowachu jeho wobrazy rozsudnje k turistiskemu wotkryću regiona. Kabinet kopororytwow Statnych wuměłstwowych zběrkow w Drježdźanach wobsedźi wulku ličbu rysowankow, rytwow a akwarelow wuměłca Gustava Täuberta.

• Gustav Täubert, Stara hajnkownja w Pěskecach pola Smječkec, akwarel nad wołojnikom, 1880.
• 12,6 cm x 20,6 cm
• SM-V-011967

koncerty:

• 23.01.2026 w 19 hodź.: Wothłós pućowacych dušow
• 24.01.2026 w 19 hodź.: Mjez mjelčenjom a zwukom
• 25.01.2026 w 11 hodź.: “Eksil a identita”

www.winterklassik.com

Tutón přikład serbskich husličkow, tež “Slepjanske | Slěpjańske guslicki” abo “kwasne huslički” mjenowane, so mišterskemu twarcej hudźnych nastrojow Hansej Jordanej z Markneukirchena připisuje. Zhotowjeny bu po naćiskach Chrósćanskeho časnikarja a ludoweho hudźbnika Jurja Mencla (*1903; +1951). Signatura na dnje spódneje deski husličkow mjenuje jako lěto zhotowjenja 1947.

Wšelake wosebitosće natwara wotchileja wot starodawneho wašnja twarjenja serbskich husličkow. Wosebje napadnje njetypiski račk mjez zwukowymaj dźěromaj, kotryž je wočiwidnje z klasiskeje koncertneje wioliny wuwzaty: ma štyri karbički za truny, byrnjež maja serbske husle jenož tři truny. Tež pobrachuje dźěra w hornjej desce, přez kotruž saha při tradicionalnych serbskich husličkach nóžka račka hač k nutřkownemu dnu a zwjazuje tak hornju a spódnu desku. Nimo toho je na delnim boku hornjeje deski basowa hrjada připrawjena – dalši element, kiž přibližuje huslički k natwarej klasiskich koncertowych wiolinow.

Měšane kajkosće instrumenta wotbłyšćuja Menclowe prócowanje tradicionelne serbske smyčkowe instrumenty twarsce a hudźbnje modernizować a tak jich wužiwanje tež w nowšim času zaručić. Tak swědči tutón instrument wo přechodźe starodawneje ludohudźbneje praksy k profesionalizowanej hudźbnej folklorje, kotraž so ze załoženjom Statneho ansambla za serbsku ludowu kulturu 1952 institucionalizuje – jedne lěto po zažnej smjerći Mencla.

• Serbske huslički, Markneukirchen, 1947
• 27 cm x 49 cm
• SM-V-005922

Wjeselće so na nowy měsačny serial “Z herbstwa Serbstwa”. Wot januara 2026 so ze zběrkow kóždy měsac wosebity objekt předstaja. Prezentuje so potom w digitalnym formaće na muzejowej webstronje, na Facebooku a Instagramje. Nimo toho budźe kóždy objekt cyły měsac dołho we wosebitej wustajeńcy “Zběrać. Zachować. Zahorić.” wustajene. Měsačnik slubi zajimałe stawiznički, dohlad do zběrki kaž tež so měnjace wustajenske objekty ze serbskeho herbstwa.